Page 86 - Enerji ve Tabii Kaynaklar
P. 86

ENERJİ ÇEVRE VE İKLİM DEĞİŞİKLİĞİ
                İklim değişikliği, bugün küresel ölçekte karşılaşılan en büyük
                sorunlarından biri olarak kabul edilmektedir.

                1980’li yılların sonlarından başlayarak, insanların iklim sistemi üzerindeki
                olumsuz  etkisini  ve  baskısını  azaltmak  için,  Birleşmiş  Milletlerin  ve
                uluslararası kuruluşların öncülüğünde çalışmalar yapılmış ve sonucunda
                geniş bir katılımla, 1992 yılında Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve
                Sözleşmesi (BMİDÇS), 1997 yılında Kyoto Protokolü (KP) oluşturulmuştur.
                BMİDÇS ve KP, bir yandan insan kaynaklı sera gazı emisyonlarını
                sınırlandırmaya ve azaltmaya yönelik yasal düzenlemeler getirirken, bir
                yandan da, uluslararası emisyon ticareti, teknoloji ve sermaye hareketleri
                konusunda giderek etkin olmaya başlamıştır.

                İklim Değişikliği Müzakereleri ve Türkiye
                Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (BMİDÇS)
                3-14 Haziran 1992 yılında toplanan Birleşmiş Milletler Çevre ve Kalkınma
                Konferansı’nda (Rio Dünya Zirvesi) Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği
                Çerçeve Sözleşmesi (BMİDÇS) imzaya açılmıştır.

                Kyoto Protokolü
                Japonya’nın  Kyoto kentinde  11  Aralık 1997  yılında  yapılan  3.  Taraflar
                Konferansında (COP 3), dünya çapında sera gazlarının azaltılması için
                bağlayıcı hedefler içeren “Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve
                Sözleşmesi’ne İlişkin Kyoto Protokolü” imzalanmıştır. 18 Kasım 2004
                tarihinde Rusya Federasyonu’nun da onaylamasıyla Kyoto Protokolü 16
                Şubat 2005 tarihinde fiilen yürürlüğe girmiştir.




                Türkiye’nin İklim Değişikliği
                Müzakerelerindeki Konumu
                Türkiye 1992 yılında imzaya açılan BMİDÇS’ nin orijinal metninde hem
                Ek-1 (tarihsel sorumluk), hem de Ek-2 (maddi sorumluluk) listesinde yer
                almıştır. Türkiye, 1995 yılında gerçekleştirilen COP1 ’den 2000 yılında
                gerçekleştirilen COP6’ya kadar geçen süre içerisinde gelişmekte olan bir
                ülke olması nedeniyle BMİDÇS’nin Ek’lerinden çıkmak için girişimlerde
                bulunmuştur. 2000 yılında tutum değişikliği yapılarak Ek II’den çıkmamız
                ve Ek I’de özel statüyle yer almamıza ilişkin önerimiz sunulmuştur. 29
                Ekim-6 Kasım 2001 tarihlerinde Fas’ın Marakeş kentinde yapılan 7. Taraflar
                Konferansı’nda (COP 7) Türkiye’nin, Ek II’den çıkıp özel koşulları tanınmış
                bir Ek I ülkesi olarak BMİDÇS’ye taraf olma isteği kabul edilmiştir. 24 Mayıs
                2004 tarihinde de Türkiye resmen sözleşmeye katılan 189. taraf olmuştur.
                Ülkemiz halen Sözleşme’nin Ek-I listesinde özel şartları tanınmış ülke
                olarak yer almaktadır.








                 86
                 86      ENERJİDE GELECEK, TÜRKİYE’NİN GELECEĞİ
   81   82   83   84   85   86   87   88   89   90   91